Destek Türleri

Şirketler faaliyet gösterdikleri toplumda önemli bir rol oynuyor ve toplumsal gelişimi desteklemek için sivil toplum kuruluşları (STK) ile gittikçe daha fazla işbirliği kuruyorlar. Görüşmelerimizde şirketlerin STK’lar ile ilişkilerinin bazen bir defaya mahsus bağış yapma gibi kısa süreli ve plansız bir şekilde ortaya çıktığını bazen de STK’lar ile uzun vadeli stratejik ortaklıklar kurduklarını gördük. Şirketlerin STK’lara sağladıkları destekler çok çeşitli şekillerde gerçekleşebiliyor.

Bazı şirketler kendi yapılarından tamamen ayrı vakıflar kuruyorlar. Şirketten aktarılan fonlar ile vakıf kendi faaliyetlerini gerçekleştiriyor.

Bazı şirketler ise STK’lar ile ortak projeler geliştirip şirketten uygulayıcı STK’ya fon tahsis ediyor veya projeden kaynaklanan masrafları doğrudan karşılıyorlar.

Çalışanlarının STK’larda gönüllülük yapması için fırsatlar yaratan şirketler çoğunlukta.

Çalışanların seçtikleri dernek ve vakıflara yaptıkları bağışların aynı miktarda veya belli oranda katlanarak şirket fonları ile eşleştirilmesiyle ortaya konan bağış teşviki çok yaygın bir uygulama değil.

Şirketler amaç bazlı pazarlama ürünlerinin satışından elde ettikleri gelir ile de sivil toplum projelerini destekliyorlar.

Çeşitli spor, kültür ve sanat etkinliklerine sponsor oluyorlar.

Görüştüğümüz şirketlerin hemen hepsi STK’larla işbirliği kurmasına karşın hiçbiri hibe mekanizmasını uygulamaya geçirmiş değil.

Şirketin stratejisi, buna bağlı hedefler ve öncelikli alanları doğrultusunda STK’ların çeşitli faaliyetlerini gerçekleştirmesi için fon aktarımı yapılabilecekken genellikle şirketler, projeleri çalışanlarının iş gücü ile gerçekleştirmeyi ve projeden kaynaklanan alımları ve ödemeleri kendileri yapmayı tercih ediyorlar. Bu tercihin ardında şu tür nedenler yattığını gözlemliyoruz:

şirketlerin küçük bütçelerle projeleri gerçekleştirmek istemeleri;

şirketlerin bütçe kontrolünü STK’lara bırakmayı tercih etmemeleri;

STK’ların güçlendirilmesinden çok şirket çalışanlarının gönüllü çalışmalara katılımının önemsenmesi;

çalışan gönüllülüğünün bağışçılıktan üstün görülmeye başlanması.